چند روز پیش در یک از سایتها خبری دیدم که با حضور وزیر ارشاد و آیت الله هاشمی شاهرودی  از  دوره ی کامل تفسیر قرآن کریم آقای قرائتی رونمایی شد . این هم آدرس خبر :

http://rajanews.com/detail.asp?id=98620

ولی آیا جناب آقای قرائتی واقعا یک مفسّر قرآن است ؟ آیا تحصیلات حوزوی او به مقداری است که از عهده ی تفسیر قرآن برآید ؟ آیا او با عنایت به اینکه با ادبیات و درس خارج مخالف است ، توانایی تفسیر قرآن را دارد ؟

به نظر من آنچه باعث شهرت و انصافا محبوبیت ایشان در بین توده ی مردم  شده است ، ساده و همه فهم صحبت کردن ایشان است . صحبتهایی که با طنز و تمثیلات ملموس همراه است . از طرفی ایشان در مباحث جناحی و گروهی سیاسی ورود نکرده و همین برای محبوبیت نزد مردم سیاست زده کافی است . همه ی اینها درست ولی آیا این خصوصیات مجوّز اطلاق عنوان مفسّر قرآن بر ایشان میگردد ؟

به نظر من همین شیرین بیان بودن و خودمانی صحبت کردن ایشان با چاشنی و طنز و تمثیل باعث شده که حتی علماء حوزه از دقت در محتوای سخنان ایشان در وادی تفسیر قرآن و مفاهیمی که ایشان به طرز عجیبی از آیات استخراج می کند ، غافل باشند . حداقل من تا به حال ندیده و نشنیده ام که یکی از بزرگان حوزه به روش تفسیری عجیب و غریب ایشان ایراد بگیرد . شاید هم به این جهت باشد که در حوزه خیلی حرفهای او را جدی نمی گیرند و آنقدر برای استنباطهای او ارزش قائل نیستند که در صدد رد آنها برآیند

شاید بنده اولین کسی باشم که صلاحیّت مفسّر بودن ایشان را زیر سوال می برم و حتما این امر موجب تعجب خوانندگان شده است . همانگونه که مرحوم استاد مطهری از اسلام شناسی دکتر شریعتی به اسلام سُرایی و اسلام شاعری تعبیر کرده من نیز تفسیر نور ایشان را به نامگذاری به تفسیر ذوقی  سزاوارتر میدانم . آقای قرائتی ذوقیات خوبی دارد و در ملموس کردن مفاهیم انتزاعی با مثالهای تقریبی استاد است اما نسبت دادن این ذوقیات به آیات قرآن چه بسا ایشان را مشمول مذمت های وارده درباره تفسیر به رأی نماید

امیدوارم نقد امروز من آغازی باشد بر نقدهای عمیق تر و وسیعتر از ایشان تا شاید به خود آید و دست از تفسیر قرآن بردارد ! و از چاپ مجدّد به اصطلاح تفسیر نور خود صرف نظر کند

آغاز بدبینی

آغاز بدبینی بنده به ایشان از روزی شروع شد که دوست گرامی من حاجاقای اکبر دهقان ( مسئول ستاد تفسیر حوزه ) جلد هفتم تفسیر نور ایشان را به من داد و گفت : قرار است که تجدید چاپ گردد و آقای قرائتی گفته است چند نفر از طلبه آن را ببینند و نظرات خود را بنویسند تا در صورت وارد بودن ایرادها در چاپ بعدی إعمال گردد . این قضیه به پنج شش سال قبل مربوط میشود . من هم کتاب را گرفتم و به خانه آمدم . هر صفحه ای را که مطالعه می کردم بر تعجبم افزون میگردید . خدایا ، اینها چیست که به اسم تفسیر در این کتاب ـمده است ؟!

خلاصه شاید حدود صد ایراد از همان جلد نوشتم و بعد از چند روز به حاجاقای دهقان دادم  و منتظر نتیجه ماندم . بعد از مدتی  حاجاقای دهقان مرا دید و گفت : وافی ، وقتی اولین ایراد تو را در صفحه ی 16 تفسیر به آقای قرائتی نشان دادم ، خیلی خندید و گفت : عجب ایراد واردی گرفته ! حاجاقای دهقان می گفت : آن روز از صبح تا غروب با هم بودیم و هر وقت به یاد ایراد تو می افتاد ، خنده اش می گرفت و می گفت : من باید این طلبه را ببینم . این گذشت تا همان جلد تجدید چاپ شد و من فورا به سراغ صفحه ی دومش رفتم و با کمال ناباوری دیدم که مطلب همان مطلب قبلی است و کوچکترین تغییری نکرده ! گویا تنها فایده ی ایراد من فراهم شدن زمینه برای خنده و رفع خستگی ایشان بوده است !

جلد هفتم تفسیر ایشان با سوره ی إسراء آغاز میشود . سوره ای که آیه ی اولش درباره قسمتی از سفر معراج پیانبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله )  است .  اولا که ایشان معراج را به نحوی ترسیم کرده اند که در ذهن مخاطب یک حرکت مادی آنهم به سمت بالا به طرف ستارگان تداعی می گردد  . ایشان میگوید : گر چه  شبهاتی پیرامون امکان معراج  از قبیل نبودن اکسیژن در فضای بیرون از جو و گرما و سرمای کشنده  و مشکل بی وزنی و اشعه های خطرناک کیهانی  ، مطرح شده است ولی امروزه که انسان، هواپیما و قمرمصنوعى وسفینه‏هاى فضایى به کرات دیگر مى‏فرستد، پذیرفتن معراج آسان است ! ( جلد 7 صفحه 16 )

از همه ی اینها عجیب تر این است که ایشان در بخش پیامهایی که از آیه شریفه استفاده می شود ، گفته است :

 پیامبرى که امتّش در آینده از فضانوردان نیز خواهند بود، لازم است به معراج و سفر آسمانى رفته باشد !!!

و من نمیدانم آیا سه علامت تعجب حق مطلب را ادا میکند یا نه ؟!

برای مطمئن شدن از اینکه ایشان این حرف را زده ، میتوانید به آدرس زیر مراجعه نمایید :  

http://www.qaraati.net/show.php?page=tafsir&numsooreh=17&numayeh=1842

و جمله ای که در ادامه ی جمله ی ایشان اضافه کرده بودم و باعث تعجب ایشان و ابراز اشتیاق برای دیدار با بنده شده بود ، این بود که :

با این حساب چون امت حضرت در آینده با زیر دریایی ها به اعماق دریاها سیر خواهند کرد ،  لازم است به سفری در زیر دریا نیز رفته باشد !!!

این تنها یک نمونه از انحرافات موجود در به اصطلاح تفسیر نور بود و من از اینکه ایشان به عنوانن مفسر قرآن و کتاب ایشان به عنوان تفسیر قرآن مطرح و ترویج و در نسخه های چند ملیونی نشر گردد ، احساس خطر می کنم . درست که در حوزه به این کتاب بهایی داده نمی شود و شاید بیشتر در کتابخانه های دانشجویان یا مردم عادی علاقمند به آشنایی با قرآن یافت گردد اما ممکن است به مرور زمان و مخصوصا بعد از فوت ایشان جای بیشتری باز کند و خدای نکرده یک کج سلیقه پیدا شود و آن را به عربی  ترجمه کند به عنوان یک تفسیر شیعی در عالم اسلام مطرح گردد . آن وقت ما چه جوابی در مقابل ایرادات اهل اندیشه و تفکر مذهبی به محتوای این کتاب خواهیم داشت ؟!؟

جناب آقای قرائتی اگر این مقاله ی مرا مطالعه می کنید ، کمی به خود آیید . شما هم از جهت ادبیات عرب و هم از نظر فقهی ضعیف هستید و صلاحیت تفسیر قرآن را ندارید . کمی با اساتید فن تفسیر حوزه دراین باره مشورت کنید و انتقادات آنها را در نوشته هایتان إعمال کنید . کمی در روایات مذمّت تفسیر به رأی و قیاس و استحسان تأمل کنید . شما نه تنها در فهم مقصود از کلام خدا بسیار به خطا رفته اید بلکه نمونه هایی وجود دارد که حتی در برداشت از کلام بشری نیز به خبط و خلط آشکار دچار شده اید

یک نمونه از سوء برداشت ایشان از کلام یک بشر عادی

 

آقای قرائتی در صفحه ی 129 کتاب امر به معروف و نهی از منکر خود میگوید :

بعد از سقوط رژیم شاهنشاهی و تشکیل نظام جمهوری اسلامی به دست مبارک امام خمینی ، از صدا سیما آهنگی دلنواز پخش شد . از امام سؤال شد : این آهنگ حلال است یا حرام ؟ ایشان فرمودند : این آهنگ اگر از صدا و سیمای جمهوری اسلامی باشد ، مانعی ندارد ولی اگر از رادیو و تلویزیون کشور دیگری باشد ، حرام است

سپس نتیجه می گیرد که :

از این کلام معلوم میشود که اگر آهنگی مردم را به رژیم فاسد دلگرم و سرگرم کند ، حرام است ولی اگر امّت حزب الله را شاد کند ، حلال است !!!

همه ی فتاوا و استفتائات آن مرحوم را کنار گذاشته و شادی امت حزب الله را ملاک حلیّت آهنگ قرار داده است !!!

جناب قرائتی ، آیا شما می دانید آهنگ مزبور چگونه آهنگی بوده است ؟ سرود جمهوری اسلامی بوده یا آواز شجریان یا یک آهنگ پاپ ؟ چون می دانیم که در دهه شصت وضع صدا و سیما به این افتضاحی نبود و بیشتر مارشهای نظامی و سرودهای حماسی پخش می شد ولی این کتاب شما و برداشت و نتیجه گیری شما در دهه ی هشتاد ( دهه ی بریدن ترمز صدا و سیما در پخش انواع ساز و آوازها ) چاپ شده و به خورد جوان و نوجوان ما داده می شود . و آیا اصلا از کجا که این نقل قول صحیح  صحّت دارد حتی اگر ناقل آن احمدآقا باشد و در صورت صحّت چگونه تعارض آن را با استافتائاتی که از ایشان درباره  ی موسیقی شده و در تمام آنها آهنگ متناسب با مجالس لهو و لعب را حرام دانسته اند ، حل میکنید ؟ آیا می توانید یک فتوا یا استفتاء از ایشان بیاورید که مجلس لهو و لعبی را که امت حزب الله در آن حضور دارند ، استثناء کرده باشند ؟!؟ با این حساب رقص مختلطی که زن و مرد در آن حزب اللهی باشند و شرابی هم که امت حزب الله را مست  کند و ، حلال است !!!

 

و آیا فتوای معروف مقام رهبری را ندیده اید که : پخش موسیقی از صدا و سیما دلیل بر حلیّت آن نیست ؟ اگر نشنیده اید توجه شما را به متن استفتائی که از ایشان در این باره شده ، جلب می کنم :

س 1140: موسیقى که از رادیو و تلویزیون جمهورى اسلامى پخش مى‏شود، چه حکمى دارد؟ آیا این گفته که حضرت امام(قدّس سره) موسیقى را به‌طور مطلق حلال اعلام کرده‏اند، صحیح است؟

ج: نسبت حلال دانستن موسیقى به‌طور مطلق به راحل عظیم الشأن حضرت امام خمینى ( قدّس سرّه ) کذب و افتراء است. امام ( قدّس سرّه ) معتقد به حرمت موسیقى مطرب و لهوى مناسب با مجالس لهو و معصیت بودند و نظر ما هم همین است، ولى اختلاف در دیدگاهها از تشخیص موضوع نشأت مى‏گیرد زیرا تشخیص موضوع موکول به نظر خود مکلّف است. گاهى نظر نوازنده با نظر شنونده تفاوت پیدا مى‏کند که در این صورت موسیقى که به تشخیص مکلّف لهو و مناسب با مجالس گناه است بر او گوش‌دادن به آن حرام مى‏باشد و امّا صداهاى مشکوک محکوم به حلیّت هستند و پخش از رادیو و تلویزیون به تنهایى دلیل شرعى بر مباح و حلال بودن آنها محسوب نمى‏شود

آدرس این استفتاء ، سایت مقام رهبری به آدرس :

http://www.leader.ir/tree/index.php?catid=11

کاش جناب قرائتی به همین مقدار اکتفا می کرد ولی ایشان برای اینکه از نظر فقهی هم خودی نشان دهد ، در ادامه ی فتوا به حلال بودن آهنگ های شاد کننده ی امّت حزب الله دست به قیاسی خنده دار میزند و می گوید :

درست مثل تجسس و جاسوسی که برای حفظ منافع کفار حرام ، ولی برای حفظ نظام اسلامی حلال است !!!

آیا فردی که حتی توانایی برداشت صحیح از کلام فارسی یک فقیه را ندارد و قیاسی را که بطلان آن از واضحات  مذهب اهل بیت ( علیهم السلام ) بی پروایانه به کار می برد ، صلاحیت تصدّی تفسیر قرآن کریم را دارد ؟!؟

 

نوشته شده در دوشنبه ٢٤ امرداد ،۱۳٩٠ساعت ٤:٥٥ ‎ب.ظ توسط وحیدبهروز نظرات ()